मर्ने त हिजो पनि मरेका थिए
आज पनि मरिरहेकै छन्
हिजो र आजको मरणको
अन्त …. !
भो कुरा नगरम् ।
महामारीहरू
हिजो पनि आएका थिए,
भोली पनि आउँछन्
मान्छे मान्छे बीच जब
विश्वासको खडेरी पर्छ
तब तब प्रकृतिले आफ्नो
ताण्डव प्रस्तुत गर्छिन्
जाबा मान्छेहरूको नियती त हो
फुस्स हावामा उड्छ,
आफू मर्दा संसारै मर्छ भन्नेहरू
अरुको मृत्युमा तमासा गरिरहेका छन् ।
सावधान !
ती तमासे हातहरूले
कसैको मृत्युमा श्रद्धान्जली नलेख्नु होला ।
मृत्यु श्रृङ्खलालाई
प्रोत्साहन गर्न
सिकाउनेहरूको
रजगज चलेपछि
मान्छेहरूको मृत्युमा
आफ्नै दरवार ठड्याउन
लागि पर्नेहरुदेखि
मृत्यु पनि टाढा भाग्दोरहेछ
उनीहरूको बस्तीबाट !
त्यसैले त ती जाबा मान्छेहरू
रोगले भन्दा भोकले, शोकले र,
परिवारको चिन्ताले मर्छन, मरिरहेछन्
उनीहरूलाई केको सुर्ता
ए ! कसैको मृत्युमा
आँसु पुछ्न नसक्नेहरू हो
सावधान !
उनीहरूको मृत्युमा
फोस्रो श्रद्धान्जली नलेख्नु होला ।
अभाव, महङ्गीको चरम यातनामा बाँच्नेहरू
एउटै भूगोलका भाई बन्धु नचिन्नेहरू
स्वार्थको रटानसँगै
सम्बृद्धि र सपनाको घनघोर
पहाड किन किन चढाउँछौं ?
सक्छौँ भने
छोडिदेऊँ स्वतन्त्र !
शासकविनाको राज्यको अनुभूति गर्न
तिमी आफ्नो बली दिन सक्छौ ?
हो, यदि सक्दैनौ भने
कृपया
तिम्रा ती कलुषित हातहरूले कसैको मृत्युमा
श्रद्धान्जली नलेख्नु होला ??
